و خورشيد بدور آن مى چرخيدند و اين نظريه تا زمان گاليله و كوپرنيك و كپلر مسلّم بود و محافل علمى و فلسفى دنيا به آن معتقد بود و سكون زمين جزء محسوسات به حساب مى رفت كه قابل انكار نبود . ولى گاليله و كوپرنيك و كپلر اثبات كردند كه زمين نه سكونى دارد و نه مركز عالم است بلكه با چند كره ديگر بدور خورشيد در گردش اند و اين خورشيد است كه مركز دنياى ما ( منظومه شمسى ) مى باشد و خودش در جاى خود ثابت و بر قرار است . در حدود شصت سال قبل تقريباً اين نظريه نيز باطل شد ، زيرا تحقيقات دانشمندان فلكى ثابت نمود كه خورشيد نيز از خود حركت مستقلى دارد ، كه با سرعت تقريباً هفتاد هزار كيلومتر در ساعت بدنباله ستاره موسوم به نسر واقع در فضاى وسيع در حركت است . پس خورشيد در عين حالى كه مركزيت خود را نسبت به كرات نه گانه حفظ نموده ، خود نيز حركت وضعى و انتقالى دارد ، چنانچه به همين نزديكى ها علوم بشرى برآن واقف گشت و قبل از شصت سال تقريباً كسى از حركت آن اطلاعى نداشت .